'Ik ben blij dat we deze stap hebben gezet'
Natalie Gilstrøm Lund komt uit Denemarken, waar ze International Sales & Marketing heeft gestudeerd. Ze wist altijd al dat ze in het buitenland wilde wonen, en dat gevoel werd alleen maar sterker toen ze haar Nederlandse partner ontmoette in Barcelona. Uiteindelijk woonden ze vier jaar in Utrecht, tot ze voelden dat het tijd was voor iets anders.
Van Utrecht naar Sittard
“Toen we op zoek gingen naar een huis, viel gelijk op dat je in Limburg veel meer ruimte krijgt voor een lagere prijs. In combinatie met de kwaliteit van de woningen en de rust, wekte Sittard onze interesse. Mijn schoonzus was hier al naartoe verhuisd na haar studie in Maastricht, en haar positieve ervaring inspireerde ons. Zes maanden later kochten wij ons eigen huis, en niet veel later volgden mijn schoonouders. Nu wonen we hier met onze twee kinderen en onze hond.
De verhuizing verliep niet zonder uitdagingen. In het begin werkte ik nog in Utrecht, maar toen ik uiteindelijk in Limburg op zoek ging naar een baan, bleek dat lastiger dan ik dacht. De bedrijven die mij aanspraken, vroegen om mensen die Nederlands of Duits spraken. Ik kwam terecht bij een marketingbureau waar Engels de voertaal was, maar dat was niet de juiste match. Daarna werkte ik als (social media) manager bij een lokaal kindercafé. Dat was chaotisch, maar geweldig voor mijn taalontwikkeling."
“De Deense en Limburgse cultuur delen een soort zelfde rust.”
Een passende job
"Tegenwoordig werk ik bij Dyneema, een Amerikaans bedrijf op de Brightlands Chemelot Campus, als Sales & Marketing Coördinator. Het is een internationale omgeving waar ik professioneel kan groeien. Daar ben ik heel blij mee.
Limburg past bij mij. De Deense en Limburgse cultuur delen een soort zelfde rust, en na het drukke Utrecht voelt het langzamere tempo hier als een verademing. Mijn zusje woont bovendien in Brussel, dus ik heb altijd een familielid in de buurt. Daar ben ik heel dankbaar voor. Familie missen is iets waar veel internationals mee worstelen, weet ik."
Blijven leren
"Ik leer nog elke dag bij. Over de Nederlandse systemen, de kinderliedjes, en de culturele details. En ja, ik zal me waarschijnlijk altijd een beetje een outsider voelen. Maar ik heb gemerkt dat ik dat eigenlijk niet erg vind. Dat houdt het leven interessant.
De (online) community hier heeft me enorm geholpen. Ik sluit aan bij lokale events, maandelijkse borrels en Nederlandse taalsessies. Tijdens mijn eerste diner bij een rooftopbar in Maastricht ontmoette ik mensen waarmee ik nog steeds bevriend ben. Ik hoor vaak dat dertigers het lastig vinden om nieuwe vrienden te maken. Voor mij werkt deze manier van kennismaken, omdat ik niet verlegen ben en het niet eng vindt om ergens alleen binnen te stappen. Ik kan het iedereen aanraden."
Mijn online dagboek
"Wat me ook hielp om me thuis te voelen, is mijn Instagram-account. Daar deel ik mijn leven in Limburg: @limburgdiary. Na een tijdje gebeurde er iets bijzonders. Zowel locals als internationals herkenden zich in mijn posts, deelden ze, en ineens had ik een kleine community opgebouwd. Nu werk ik zelfs samen met merken en bedrijven in de regio! Ik deel alles wat ik meemaak, met Engelse video’s. Nu ik weer een fulltimebaan heb zal ik misschien iets minder posten, maar Limburg ontdekken blijft een hobby waar ik van geniet."
Familie staat in ons leven altijd op één. We genieten samen met onze kinderen van de natuur in de regio. We fietsen veel, zoeken bladeren en stenen voor knutselprojecten en kamperen graag. Als het regent moet ik met goede argumenten komen waarom we niet met de fiets naar school gaan, zo leuk vinden ze het. Daarnaast genieten ze van zwemmen, ballet, voetbal en pianoles. Ze maken me enorm trots.
Ons leven is niet perfect. Werk vinden, de taal leren en een nieuw systeem begrijpen is uitdagend. Maar het is het absoluut waard. Maastricht is langzaam ons thuis geworden, een plek waar ons gezinsleven bloeit.'