'Ik geniet van het bourgondische leven'
Georgina Lee is geboren in Slowakije en tweetalig opgegroeid: met Slowaaks en Hongaars. Die dubbele achtergrond heeft haar veel gebracht, maar maakte ook dat ze zich nooit volledig thuis voelde in haar geboorteland. Bovendien woonde ze in een kleine stad met weinig carrièremogelijkheden. Ze wist daardoor al snel dat haar toekomst buiten Slowakije lag. Ze wilde ontdekken, groeien en haar eigen plek vinden.
Taal als kompas
“Taal is altijd mijn kompas. Ik studeerde taalkunde met Duits en Hongaars als hoofdvakken en ‘vertalen’ als bijvak. Taal is voor mij een manier om verbinding te maken, om een land en zijn mensen echt te begrijpen. Nadat ik mijn diploma had behaald ging ik dan ook op zoek naar een baan in het buitenland.
In 2008 zette ik voor het eerst voet in Nederland. Ik had gesolliciteerd op een functie bij het klantcontactcentrum van Mercedes-Benz in Maastricht, waar ze specifiek zochten naar iemand die Hongaars en Slowaaks sprak. Ik was benieuwd naar dit grote, internationale bedrijf en Nederland in het algemeen. Maastricht stond tot dan toe nog niet per se op mijn bucketlist, maar het leek me door de functie een mooie eerste stap. Tot mijn verrassing werd ik uitgenodigd, ingevlogen en aangenomen. De onboarding was warm en zorgvuldig: ik kreeg een woning voor de eerste zes weken en begeleiding bij vrijwel alle randzaken. Kortom: een zachte landing in een nieuw leven."
Nieuwe uitdaging
"Ik groeide door van Customer Service Representative naar Quality Specialist en uiteindelijk werd ik Quality Officer. Maar na 4,5 jaar voelde ik dat het tijd was voor een nieuwe uitdaging. Ik wilde meer levenservaring opdoen. Zo kwam ik in Portugal terecht, waar ik werkte voor een online reisbureau. Daarna reisde ik naar Griekenland, om bij een vliegmaatschappij te werken. Mooie avonturen, maar Maastricht bleef altijd in mijn gedachten. Ik had met mijn nieuwe vrienden mooie herinneringen gemaakt."
Terug naar Maastricht
"Ik besloot om terug te keren naar het bedrijf waar het allemaal begon, dit keer in een andere functie. Ik werkte er tot 2023 met plezier maar wilde meer leren over de lokale cultuur, tijd besteden aan mijn hobby’s (tuinieren en planten) en contact leggen met mensen buiten de internationale bubbel. Daarom koos ik bewust voor een baan in een lokaal tuincentrum. Ik had leuke gesprekjes met klanten en zij gaven mij complimenten over mijn Nederlands. Ik werkte tevens als gids in de grotten van Maastricht, een onverwachte maar leuke manier om de stad nog beter te leren kennen."
'De Nederlandse cultuur is wat afstandelijker, maar ik heb me nooit buitengesloten gevoeld.'
Functie bij de gemeente
"Uiteindelijk kwam de vacature voor mijn huidige functie op mijn pad: Projectondersteuner bij de gemeente Maastricht voor het project Welcome to Maastricht Region. Ik was zenuwachtig en dacht dat ik geen kans maakte, vooral door mijn Nederlands. Ik ben namelijk nogal een perfectionist. Maar ik besloot toch te solliciteren en werd aangenomen! Ik was geëmotioneerd, trots, en vooral dankbaar. Binnen mijn werk richt ik mij op het aantrekken en behouden van internationaal talent in de regio. Ik heb zeker het gevoel dat ik iets kan bijdragen, juist omdat ik zelf onderdeel ben van de doelgroep.
Werken bij de gemeente is wel anders dan de commerciële wereld. Dat is soms echt nog wennen. Bovendien komen veel collega’s uit de regio, zij spreken onderling vaak dialect. De Nederlandse cultuur is sowieso wat afstandelijker, maar ik heb me nooit buitengesloten gevoeld. Je moet zelf natuurlijk ook openstaan voor contact."